Magical Mystery Tour

Bir buçuk haftadır anksiyete bozukluğu için antidepresan kullanıyorum. İlk kez antidepresan kullanıyorum, daha önce deneyimim olmadığı için ve sigarayla alkolü fazla tükettiğim, bunun yanında düzensiz uyuduğum için bütün yan etkilerini eşek yüküyle yaşadım. Çarpıntılar, nefes darlığı, devamlı ölecekmiş hissi, daha da fazla depresiflik, mide bulantıları, ellerimin ayaklarımın uyuşması, kasılmalar, baş dönmeleri falan. Bütün bu ataklar geçtiğinden beri de fazla sakinim. O kadar sakinim ki hayatım ikiye bölündü, kalbim parçalandı, buna rağmen hayatımdan çok memnunum, hiçbir şeyi değiştirmek istemiyorum, hiçbir şeyi değiştirmeye çekinmiyorum da, birisi kaçalım dese nereye diye sormam kaçarım demişti sevdiğim biri, aynen öyle. 

Tabii ki abartıyorum, hiçbir şey olduğu yok, her zamanki hallerim, her zamanki sıkıcı hayatım, her zamanki ben. Üşenirim kaçmaya, kaçalım der, kaçma vakti gelince “Ay uyusak biraz daha?” derim. Normalde de uyumam bile, o an uyuyasım gelir. O derece.